|
|
|
7.6
Besonderheiten der taciteischen Syntax
Nomen
| abstractum pro concreto |
amicitia statt amici |
| Adj. statt Subst. im Gen. |
ambitio militaris statt militum |
| Adj. n. statt Adv. |
Cherusci, cum quibus aeternum discordant |
Kasus
| Richtungsakk. bei Ländernamen |
Aegyptum proficiscitur |
| acc. Graecus |
frigidus iam artus (Akk. Pl.) |
| dat. auct. statt a(b) mit Abl. |
claris scriptoribus memorata |
| dat. comm. statt gen obi. bei einem Subst. |
subsidia dominationi |
| Ortsabl. bei Ländernamen |
omni Italia |
| Abl. der Zeiterstreckung |
quattuordecim annis |
abl. abs. mit ganzem Satz oder Aci als Subj.
abl. abs. mit Adj. statt Part. |
provisis, quae tempus monebat
intellecto, in quos saeviretur
invalido auxilio |
| gen. part. bei Adj. |
tacita suspicionum statt tacitae suspiciones |
| gen. obi. bei Adj. und Part. |
exitii certus
innocens factorum |
Verbum
| simplex pro composito |
gravescere statt ingravescere
ponere statt proponere |
| hist. Präs. |
miscetur intulitque |
| iterativer Konj. |
nusquam cunctabundus nisi cum in senatu loqueretur |
| Part. statt Abstractum mit Gen. |
occisus Caesar |
| Gerundivkonstr. statt Finalis. |
Gen.: cognoscendae antiquitatis (erg. causa)
dat.: accusandis utrisque |
Präpositionen
| Anastrophe (Nachstellung) der Präp. |
quos inter |
| apud statt in mit Abl. oder Locativ |
apud Dalmatiam
Misenum apud et Ravennam |
Konjunktionen
| tamquam, quasi, velut als Konjunktionen |
"weil angeblich" |
| Vordringen des Konjunktivs |
fast immer bei quamquam |
Quelle: Römer, Franz: Tacitus. Verlag
Hölder-Pichler-Tempsky, Wien 1992, S. 19
|
|